به گزارش همشهری آنلاین، بسیاری از بزرگسالان احساس میکنند زمان با افزایش سن سریعتر میگذرد. تابستانهای کودکی انگار بیپایان بودند، اما حالا هفتهها و ماهها بهسرعت میگذرند. دانشمندان میگویند این احساس، ریشههای روانشناختی و عصبی دارد.
مغزِ کودک جهان را تازه میبیند
در کودکی تقریباً همهچیز جدید است؛ آدمها، مکانها، تجربهها و احساسات. مغز برای پردازش این اطلاعات جدید، جزئیات بیشتری ثبت میکند. همین باعث میشود خاطرات آن دوران «طولانیتر» به نظر برسند.
در بزرگسالی، بسیاری از روزها شبیه هم میشوند. مغز دیگر لازم نیست برای هر تجربه انرژی زیادی صرف کند، بنابراین خاطرات فشردهتر ثبت میشوند و زمان سریعتر احساس میشود.
نسبت زمان هم مهم است
برای یک کودک ۵ ساله، یک سال یعنی ۲۰ درصد کل زندگیاش. اما برای یک فرد ۵۰ ساله، همان یک سال فقط بخش کوچکی از عمر اوست. برخی دانشمندان معتقدند همین تفاوت ادراکی روی حس گذر زمان اثر میگذارد.
تجربههای جدید زمان را کندتر میکنند
پژوهشگران میگویند سفر، یادگیری مهارتهای تازه و خروج از روزمرگی میتواند حس کندتر شدن زمان را دوباره ایجاد کند.
احساس سرعت در گذر زمان فقط به ساعت وابسته نیست؛ به نحوه ثبت خاطرات در مغز هم مربوط است. شاید راز طولانی بودن کودکی، همان تازگی جهان برای مغز باشد.
نظر شما